Vandaag, 19 augustus 2025, noteerden we in Geldrop voor “Stichting Behoud Oorlogsherinneringen“, STIBO, de herinneringen van Wim Schippers en zijn schoonzoon Ron Meulendijks, Marnica Schipper van het Media team van “Stichting Adoptiegraven Mierlo” was ook aanwezig.
“Mierlo War Cemetery”
Dit Brits Ereveld in Mierlo is gesticht in het voorjaar van 1945. Er liggen 665 gesneuvelden, waarvan 664 soldaten van het Britse Gemenebest. Van zeven daarvan is de identiteit onbekend. De meesten kwamen om in de periode van september tot november 1944. De “Commonwealth War Graves Commission”, CWGC, is verantwoordelijk “voor de aanduiding en het onderhoud van de graven”. De inrichting van de erevelden is uniform in alle 140 landen waar CWGC verantwoordelijk is voor het onderhoud van de oorlogsgraven.
De graven in Mierlo waren aanvankelijk allemaal voorzien van een eenvoudig wit houten kruis met daarop, voor zover bekend, naam en overlijdensdatum van de overledene.
Ook de graven van George Bickerton en
George James Bickerton
hadden tot 1948 nog zo’n houten kruis
De kwaliteit van de kruizen was niet zo best. In 1948 werden deze vervangen door ijzeren kruizen. Toen de CWGC het beheer van de begraafplaats overnam, werden die tenslotte weer vervangen door de huidige eenheidssteen van Portland natuursteen.
De heer Wim Schippers, (*Workum *14.6.1935) gaat vandaag met ons in gedachte terug naar toen:
Mijn ouders, Johan Schippers (*Workum 25.2.1910) en zijn vrouw Hennie (*Makkum 6.12.1913) waren in december 1939 voor het werk vanuit Friesland verhuisd naar Mierlo in Noord-Brabant. Daar maakten ze de oorlogsjaren mee, waarin Johan, internationaal gewaardeerd, zeer actief was bij het lokale verzet.
Toen de oorlog begon, hadden mijn ouders drie kinderen, waarvan ik het oudste was.
Na mij kwam op 3.8.1938 Klaas die, nog maar 6 jaar oud, op 9.10.1944 is omgekomen.
Wij stonden toen in Mierlo te kijken naar de doortocht van de Engelsen, die hier dag en nacht doorging. Klaas is overreden door een GMC (vrachtwagen waarmee onder andere munitievoorraden werden vervoerd) toen hij de weg wilde oversteken. Ik was er bij en heb het zien gebeuren. De chauffeur is nog bij de begrafenis van Klaasje geweest. Voor mijn ouders was dat verschrikkelijk. Heb je de oorlog meegemaakt en als dan eindelijk de bevrijding daar is, verlies je zo je kind.
Wim vervolgt:
Ik zat in de 6e klas van de Johannesschool, toen meester van Bussel de kinderen van de klassen 6 en 7 aan hun ouders liet vragen of ze misschien bereid waren een graf te adopteren op het Gemenebest Ereveld: “Mierlo War Cemetery”.
Wim op school bij meester Foederer
Als kind van tien werd je verder niet betrokken bij wat er bijvoorbeeld met die begraafplaats gebeurde. Op die leeftijd beleefden we natuurlijk ook nog niet wat ouders daarbij voelden. Mijn vaders’ actieve verzetswerk in de oorlogstijd, waar we als kinderen later erg trots op waren, heeft mijn ouders waarschijnlijk ook meteen “ja” doen zeggen op de vraag om een of meer graven te adopteren. Als dankbare afronding van die moeilijke tijd.
Op 24 juni 2025 werd de “Stichting Adoptiegraven Mierlo CWGC War Cemetery” opgericht. Deze Stichting biedt geïnteresseerden onder andere de mogelijkheid om een graf te adopteren op de begraafplaats om zodoende de militairen en hun verhalen niet te vergeten.
De graven van George Bickerton (genist bij de 17e Veldcompagnie van de “Royal Engineers”) en George James Bickerton (infanterist bij het 1e Bataljon van het Herefordshire Regiment) werden in 1945 al geadopteerd door de familie Schippers.
In onderhoud van het kerkhof was voorzien. Van adoptanten werd slechts verwacht dat ze er b.v. op 4 mei een bloemetje bij zouden zetten.
George James George
Onder op de steen bij George James staat:
“Sleeping in a soldiers grave, Your live for your country you nobly gave”
Vert.: Slapen in een soldatengraf, je leven voor je land dat je nobel hebt gegeven
Bij George luidt de tekst:
“Loved and remembered by all, R.I.P.”
Vert.: Geliefd en herinnerd door iedereen, R.I.P.
Mijn vader heeft wel ooit contact gehad met een van de moeders Bickerton, toen zij ’n keer hier was om het graf te bezoeken. Maar ik weet niet welke van de twee moeders dat was. Dat contact heeft later ook geen vervolg meer gekregen.
Bekend is dat George James Bickerton, 24 jaar oud, overleed op 21 september 1944 en zijn naamgenoot George Bickerton, drie weken later en eveneens 24 jaar oud, op 16 oktober 1944. Het waren geen broers. De ouders van George James waren James en May Bickerton uit Stoke-on-Trent. De ouders van George waren George Frederick en Eliza Bickerton uit Sheffield.
De adoptie van de beide graven en de betrokkenheid wordt bij de familie Schippers van generatie op generatie doorgegeven. Na zijn ouders nam zoon Wim de zorg op zich. En die geeft hij nu – 90 jaar oud – door aan zijn schoonzoon Ron Meulendijks.
Interview:
J. (Sjef) Smeets
STIBO- ambassadeur voor Zuidoost Brabant