Op 6 juni j.l. bezochten drie leden van de Australische familie Beale het graf van hun oom, RAAF F/O Ian Ronald Osborne, op de erebegraafplaats in Mierlo. Richard, Fiona en Mathew Beale zijn de kinderen van Ian’s jongere zus, June.
Ian R. Osborne was navigator van de Lancaster PB569 die in de nacht van 3 op 4 feb. 1945 werd neergeschoten en bij Broekhuizervorst neerstortte. Ian werd in Sydney geboren en bracht daar zijn jeugd door tot hij in W.O.II dienst nam bij de RAAF en in Engeland werd geplaatst.
De fam. Beale bezocht het graf van hun oom tijdens een vakantietrip door Europa waarbij ze o.a. hun land van oorsprong, Ierland, bezochten en in Frankrijk het gebied rond Somme, waar hun overgrootvader tijdens WO I heeft gevochten. Zij werden opgewacht op het ereveld door de Vz. en bestuurslid van de stichting Adoptiegraven Mierlo, Freek van der Vaart en Marnica Schipper. Verder adoptant van het graf van Ian, Gerrit van Veenendaal met echtgenote en Paul Prikken, adoptant van het gaf van medebemanningslid van Ian.
Tijdens het bezoek zorgde mevr. Prikken voor muzikale begeleiding op haar cello. De familie was zeer onder de indruk van de prachtige plek van ons ereveld en hoe mooi het onderhouden is. Freek v.d. Vaart gaf een korte uitleg over het ontstaan van dit ereveld en over de stichting adoptiegraven Mierlo. De familie bracht veel informatie mee over Ian, zijn jeugd in Sydney en de familie Osborne.
Ze drapeerden de grafsteen met de stropdas van zijn schooluniform, waarin Ian’s grootmoeder zijn naam, I.R. Osborne, had geborduurd. Deze stropdas werd na het bezoek overhandigd aan Gerrit van Veenendaal, die beloofde de stropdas bij Ian’s verjaardag en tijdens herdenkingen op zijn grafsteen te leggen.
Naast veel informatie kreeg Gerrit ook nog een kopie van Ian’s vliegerlogboek, waarin achter zijn laatste vlucht het woord “missing” is ingevuld. Na ongeveer 1 ½ uur op het ereveld te hebben doorgebracht is Gerrit van Veenendaal met de familie naar Broekhuizervorst gegaan waar Ian’s Lancaster PB569 is neergekomen en de exacte plek waar de wrakstukken zijn gevonden goed terug te vinden is. Daar bezochten zij ook het herdenkingsteken dat daar voor hun gecrashte Lancaster en de daar ook gecrashte Halifax ter nagedachtenis is opgericht met daarop 2 plaquettes met de foto’s van beide bemanningen en hun namen. Daarna is ca. 2.5 km verderop bezoek gebracht aan de omgeving van Swolgen waar Ians lichaam is gevonden.
Tenslotte bezochten we het voormalige klooster van St. Oda in Veghel waar Ian tijdelijk is begraven voordat de hele bemanning naast elkaar begraven werd op het ereveld in Mierlo. De familie Beale was dankbaar voor deze tour waarop ze konden zien hoe en waar het einde van hun oom Ian had plaatsgevonden. Het was voor allemaal een dag waarop met veel voldoening kan worden teruggekeken en een blijvend contact is gelegd.
Gerrit van Veenendaal
Adoptant van Ian Ronald Osborne’s graf